Πελάτης είναι αυτός από τον οποίο μπορείς να αποκομίσεις κέρδος.
Κέρδος, συνήθως ονομάζεται η νόμιμη κλοπή.
Στην ποδοσφαιρική αργκό, ο όρος “πελάτης” έχει υποτιμητική έννοια και δηλώνει την ομάδα που συνήθως νικάμε.
Οι πελάτες είναι ένα είδος θηράματος, στόχου, εξ ού και ο όρος “target group”.
Κάποτε υπήρχαν μόνο “άγριοι” πελάτες. Τώρα εκτρέφονται όπως τα πουλερικά και “καλλιεργούνται” όπως τα λαχανικά θερμοκηπίου.
Ο πελάτης είναι χειραγωγίσημος και ζει κοπαδιαστά χωρίς όμως αίσθηση ομαδικότητας.
Μια πιο ecological correct ονομασία για τους πελάτες είναι ο όρος “καταναλωτές”.
Μιλάμε για δικαιώματα καταναλωτών, για καταναλωτική δύναμη, για προστασία των καταναλωτών.
Ο καταναλωτής υπάρχει για να καταναλώνει. Καταναλώνει άρα υπάρχει.
Αν αρχίσει να αφυπνίζεται και υποψιαστεί τη θέση του, το αντίδοτο ονομάζεται shopping therapy.
Κοινωνία πολιτών (και όχι πωλητών): Υπήρξε τουλάχιστον μια φορά στην Αθήνα του Περικλή.
Μπορούμε σήμερα αντί ως πελάτες να υπάρχουμε ως πολίτες;
Λένε ότι το διαδίκτυο προσφέρει τη δυνατότητα ανάδυσης e-πολιτών.
Εν τοιαύτη περιπτώσει, ποιά είναι η πόλη τους;
Μπορούν να υπάρξουν πολίτες άνευ πόλης;
