Νότες αισιοδοξίας

Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα

Είναι ίσως αυτή την εβδομάδα εμφανέστερο από ποτέ άλλοτε στην τελευταία διετία, ότι αυτό που διακυβεύεται δεν είναι απλώς κάποια συντεχνιακά συμφέροντα ή προνόμια. Δεν είναι καν το θέμα η κατάρρευση της κοινωνικής συνοχής ή του κοινωνικού κράτους. Ούτε καν ακόμη η  αποικιοποίηση αν όχι και κατακερματισμός της πατρίδας.  Όλα αυτά έχουν δρομολογηθεί και μέλει να συμβούν αν δεν έχουν κιόλας συμβεί αλλά το μείζον, νομίζω, είναι άλλο. Ξεπερνάει τις τωρινές γενιές με τη μίζερη καθημερινότητά τους και αφορά την ιστορία της ανθρωπότητας.

Η σχεδόν αδιαμαρτύρητη αποδοχή της διαπόμπευσης και υποδούλωσης ενός λαού από τους οικονομικούς κατακτητές του, η εκποίηση του υλικού και ηθικού του πλούτου και η «άνευ όρων και αμετακλήτως» παραίτησή του από κάθε διεκδίκηση της αξιοπρέπειάς του,  θα αποτελέσει πιθανότατα την εισαγωγή σε ένα τεράστιο σκοτεινό κεφάλαιο του ανθρώπινου μέλλοντος.

Εκτός αν…

Εμπιστοσύνη

(…συνέχεια από την Κατανόηση)

Όταν δεν καταλαβαίνεις, (όταν δεν σου επιτρέπουν να καταλάβεις) αναζητάς κάποιον  να εμπιστευθείς, κάποιον που ίσως καταλαβαίνει καλύτερα. Όταν όσους εμπιστεύθηκες αποδείχτηκαν ανάξιοι της εμπιστοσύνης σου δεν ανανεώνεις την εμπιστοσύνη σου σε αυτούς αλλά  αναζητάς άλλους να εμπιστευθείς.

Τους προηγούμενους -που εμπιστεύθηκες και σε διέψευσαν- μπορείς να τους χρησιμοποιήσεις λόγω της  αναξιοπιστίας τους για να αποφεύγεις αυτά που προτείνουν.

 

Η κρίση εμπιστοσύνης απαιτεί  εμπιστοσύνη στην κρίση μας

Κατανόηση

Το να καταλαβαίνεις τι συμβαίνει, να κατανοείς πως έχουν τα πράγματα είναι ίσως το πιο σημαντικό για να μπορείς να επιλέξεις τι να κάνεις.

Στους καιρούς της κρίσης που διανύουμε (και όχι μόνο) είναι εμφανές ότι καταναλώνεται πολύ ενέργεια για «εξηγήσεις» που κάθε άλλο παρά βοηθούν στην κατανόηση.

Φαίνεται ότι είναι ίδιον της εξουσίας να συσκοτίζει την αλήθεια και ίδιον όσων φοβούνται την ύπαρξη ελεύθερα σκεπτόμενων πολιτών.

 

Παραθέτω κάτι  από τα (ξανα)διαβάσματα του καλοκαιριού που επικυρώνουν τα πιο πάνω.  Ελπίζω ότι βοηθούν στην …κατανόηση.

 

“Η εξουσία πάντα τείνει να τιμά και να ανταμείβει αυτούς που κλείνουν τον νου του ανθρώπου συγχέοντας την γλώσσα του, και πάντα τείνει να φοβάται και να τιμωρεί αυτούς που το ανοίγουν με την καθαρή και σωστή χρήση της γλώσσας”.

Thomas S. Szasz, (1982  ), «Το Δεύτερο Αμάρτημα» εκδ. Αβραάμ (The Second Sin, 1973)

 

“Ένας μεγάλος τομέας του πολιτισμού μας έχει επιφορτιστεί με μία μόνο αποστολή: να συσκοτίζει την ουσία της υπόθεσης”.

Erich Fromm, (1971), «Ο φόβος μπροστά στην ελευθερία» εκδ. Μπουκουμάνη (The fear of freedom, 1942)

Εικόνα από Ελλάδα…

Μια εικόνα, όπως λένε, χίλιες λέξεις.

 

Ανθρωπάκια

Γελοία ανθρωπάκια.
Πώς βρέθηκαν σε θέσεις εξουσίας;
Πώς επιτρέψαμε να καταλάβουν θέσεις εξουσίας;

Ένα δύο τρία – πολλά ΠΩΛΕΙΤΑΙ χνία

Δεν είμαστε τεμπέληδες
Δεν είμαστε κοπρίτες
Τη χώρα ξεφτιλίσατε
Πολιτικοί αλήτες

Αυτά που ξεπουλάτε
Ανήκουν στα παιδιά
Φέρτε τα κλεμμένα
Και φύγετε μετά

Αυτά  που υπογράψατε δεν είναι σωτηρία
Είναι και το ξέρετε εσχάτη προδοσία

Όποιος δεν αγαπά την πατρίδα του
Δεν αγαπά κανένα

Εικαζόμενη μη συναίνεση.

Με το παρόν δηλώνω ρητά και κατηγορηματικά ότι
δεν συναινώ,
δεν συμφωνώ,
δεν αποδέχομαι,
δεν θέλω (βρε αδελφέ).
Ελπίζω ότι έγινα σαφής και ότι πλέον το μόνο εικαζόμενο για μένα θα είναι η μη συναίνεσή μου.

Άμα θέλω θα σας το πω.

χιπ χοπ, σορολόπ

Καθώς κοιτάζω την κοιλιά μου στον καθρέφτη
«εμένα λόγος», λέω, «διόλου δε μου πέφτει»

αυτή χορτάτη να ’ναι πάντα και γεμάτη
σ’ εμένα φτάνει αυτό και ξάπλα στο κρεβάτι

φροντίζουν άλλοι τα σπουδαία και για μένα
φροντίζω εγώ όλα καλά να ‘ναι βαλμένα

πως τάχα τώρα η πατρίς τα ‘χει χαμένα
είναι παγίδα για κοροΐδα και βλαμμένα

πατρίδα άλλη δεν υπάρχει απ’ την κοιλιά μου
αυτή να τρώει μαζί εγώ κι η αφεντιά μου

δεν θα πεθάνω εγώ για να χορτάσουν άλλοι
και δεν πειράζει αν έχω κάτω το κεφάλι

Καταστροφική σωτηρία

Ένας απλός μηχανισμός για να παραχθούν τίτλοι που να κεντρίζουν το ενδιαφέρον, να δημιουργούν ερεθίσματα για σκέψη, να υποδηλώνουν καλλιέργεια, προβληματισμό, ευφυία ή απλά παιγνιώδη διάθεση είναι ο εξής:
Συνδέουμε έννοιες φύσει αντιθετικές έτσι ώστε η μια να χαρακτηρίζει την άλλη είτε ως επιθετικός προσδιορισμός είτε ως γενική υποκειμενική είτε με άλλη ανάλογη σύνταξη.
Παραδείγματα:

Ο πλούτος της φτώχειας ( Η φτώχεια του πλούτου)
Η αθωότητα της ενοχής (η ενοχή της αθωότητας)
Δημιουργικό χάος ( Χαοτική δημιουργία)
ασφυκτικά άνετος, δαπανηρά έσοδα, πολύκοσμη ερημιά, ελεύθερη δουλεία κτλ…

(Δεν είναι ίσως και τόσο απλό όσο αρχικά φαίνεται… ενώ υπαρκτός είναι και ο «κίνδυνος» …φαιδρών ολισθημάτων…)

Σειρά σας…