Αποδόμηση

Συχνά, δεν  μου πολυαρέσουν αυτοί με τους οποίους συμφωνώ και δεν συμφωνώ με αυτούς που μου αρέσουν.

Υποτίθεται ότι κριτήριό μου είναι η αλήθεια. Με αυτήν θέλω να συμφωνώ, θέλω να είμαι με το μέρος της αλλά ποτέ δεν  μπορώ να είμαι σίγουρος η αλήθεια με ποιανού το μέρος είναι.

Αν η αλήθεια δεν με συμφέρει προσπαθώ είτε να επαναπροσδιορίσω το τι συνιστά την αλήθεια είτε να επαναξιολογήσω το τι συνιστά το συμφέρον μου.

Η αποδοχή της όποιας αλήθειας συνήθως συνεπάγεται και την υιοθέτηση ανάλογης στάσης, συμπεριφοράς, δράσης. Όχι όμως πάντοτε της ίδιας για όλους όσους αποδέχονται την συγκεκριμένη αλήθεια.

Ίσως εδώ βρίσκεται η λύση της αρχικής αντίφασης. Μπορεί να κάνεις τα ίδια πράγματα ξεκινώντας από διαφορετικές αφετηρίες ή και το αντίστροφο, ξεκινώντας από την  ίδια αφετηρία να επιλέξεις διαφορετικές διαδρομές.  Η διαφοροποίηση προκύπτει από το πώς έχουμε οργανώσει το σύστημα αληθειών μέσα μας. Το πώς έχουμε  ιεραρχήσει – ταξινομήσει τις αλήθειες των οποίων είμαστε φορείς.

(…αλλά εδώ ανοίγονται άλλα ζητήματα….π. χ.

• Εμείς ως φορείς αξιών – αληθειών – ιδεών
• Τρόποι -μηχανισμοί ιεράρχησης –ταξινόμησης αξιών.
• Επιλογή συμπεριφορών σύμφωνα με το αξιακό μας σύστημα. κτλ )

Παραμύθι

Μια φορά κι ένα καιρό ζήσανε αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα

Καλημέρα Ζωή

…βέβαια η Ζωή είναι αλλού. Σήμερα,  για παράδειγμα, δίνει πανελλήνιες. Κι όταν τελειώσει με αυτές πάλι θα είναι αλλού.

Μικρός όταν ήμουν μου άρεσε μια …άλλη Ζωή. Όμως τότε ήμουν πολύ μικρός γι αυτήν οπότε φαντασιωνόμουνα διάφορα. Τώρα είμαι πολύ μεγάλος γι αυτή την Ζωή.  Κακό τάϊμινγκ που λένε.

 Άντε Ζωή, καλημέρα και καλή επιτυχία. Η καλημέρα για σένα. Η καλή επιτυχία για τον τυχερό που θα σε αγαπήσει.

Καλημέρα Ελένη

…και κάθε Ελένη και Κώστα και Κωνσταντίνε και Ντίνο και Ντίνα.

Ελένη λένε τη φαρμακοποιό μου. Κάθε βδομάδα της δείχνω μια πλευρά του εαυτού μου που συνήθως την κρατώ κρυφή από τους άλλους.  Ντρέπομαι, αλλά τι να κάνω αφού ο γιατρός είπε ότι αυτές οι ενέσεις  πρέπει να γίνουν.

Χρόνια σας πολλά Ελένες και Κωνσταντίνοι, χρόνια πολλά κι ευτυχισμένα …και καλή έξοδο όταν φτάσει η ώρα  (τώρα ευχή είναι αυτό; ).

Καλημέρα Ελπίδα

Έχω μια συνάδελφο ονόματι Ελπίδα. Μου αρέσει όταν κάθε πρωί την καλημερίζω και αποφεύγω συστηματικά να την αποχαιρετώ όταν σχολνάμε.

Κάποτε έψαχνα κάποια σημαντικά έγγραφα και αφού κανείς άλλος δεν μπόρεσε να με βοηθήσει να τα βρω κατέφυγα σ΄ αυτήν. Ήταν η τελευταία μου ελπίδα και ευτυχώς δεν αποδείχτηκε φρούδα. 

Της εύχομαι νάναι πάντα καλά και να  μακροημερύει.  Βέβαια έτσι κι αλλιώς η Ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία και μάλλον θα μας θάψει όλους.

Χριστός ανέστη!

ει δε Χριστός ουκ εγήγερται

ματαία η πίστις υμών…

 

Προς Κορινθίους (και κάθε ενδιαφερόμενο)

Ερωτηματικό;

Μικρή αράχνη,

αν πλησιάσεις κι άλλο,

θα σε πατήσω;

Αδυναμία

Σκυλί του δρόμου,

πώς να σε ζεστάνω με…

ένα μου βλέμμα

Καθησυχασμός

Αχνοχαράζει.

Ισως απλά να είναι

“άλλη μια μέρα”

Δεν προλαβαίνω

Δεν έχω χρόνο

για τον χαμένο χρόνο

να μετανιώνω